bitki-bir-iki
birkaç, biraz

Beypazari ağzindan sözcükler. 2010.

Look at other dictionaries:

  • roka — is., bit. b., Lat. Turpgillerden, yaprakları salata gibi yenen, 20 40 cm yüksekliğinde, sebze olarak bahçelerde yetiştirilen, kokulu, bir iki yıllık bir bitki (Eruca sativa) …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kartof — is. <alm.> 1. Yumrusu torpağın altında yetişən, nişasta ilə zəngin bitki. 2. Həmin bitkinin qida kimi işlədilən yumrusu. – Evin xanımı tez o tərəfə keçib balaca boşqaba bir iki parça qızardılmış kartof qoydu. M. Hüs.. Arvad soyduğu kartofu… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • yarpaqlamaq — f. 1. Göyərərək yarpaq açmaq; yaşıllanmaq. Ağaclar yarpaqlamışdır. – Bir iki gündən sonra pambıq yarpaqladı, bitki yuxarı – Günəşə tərəf boylandı, kollar yoğun və güclü oldular. Ə. Vəl.. 2. İpəkqurduna yarpaq vermək, yarpaq yedirtmək. İpəkqurdunu …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qara — 1. 1. sif. Bütün rənglərin ən tündü, ən tutqunu; his, kömür rəngi (ağ ziddi). // sif. Bu rəngdə olan. Qara boya. Qara saç. Qara at. Qara kostyum. – <Musanın nəvəsi> qara papağını qoydu, əlinin pəncəsi ilə bir az qabağa basdı. Qant.. // sif …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • sinif — is. <ər.> 1. Elmi və digər təsnifatda: a) biol. bitki və heyvanların təsnifatında böyük bölmələrdən (şöbələrdən) biri. Sudaquruda yaşayanlar sinfi. Məməlilər sinfi. İkiləpəli bitkilər sinfi. – Zooloji təsnifata görə bal və ya ev arısı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • təbiət — is. <ər.> 1. Yerdə təbii şəraitin (yerin səthi, bitki aləmi, iqlim və s.) məcmusu; üzvi və qeyri üzvi aləm, yerdə insan, fəaliyyəti ilə yaradılmamış hər şey. Təbiətin qanunları. – Təbiət canlanır, bahar çağıdır; Bağçalar, yamaclar… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • tutmaq — f. 1. Əli və ya əlləri ilə bir şeydən yapışmaq. Məhəccərdən tutmaq. Divardan tutmaq. – Hacı Rəsul, Bəndalının zərbəsindən yıxılmamaq üçün qapıdan bərk tutdu. M. C.. Poçtalyon, Xoşqədəm nənənin qolundan tutub onu maşına tərəf çəkdi. S. Qədirzadə.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qələm — is. <ər.> 1. Mürəkkəbə batırıb yazmaq üçün ucu şiş və yarıq yazma aləti. Dəmir qələm. Qələmi əlinə alıb yazdı. – Qələm yazanı qılınc poza bilməz. (Ata. sözü). <Sədr> siyirməsindən bloknot çıxardı, bir neçə vərəq geri qatladı, qələmi… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • boy — 1. is. 1. Bədənin uzunluğu; qədd, qamət. Boyu uca adam. Boyu qısa. Sənin boyda. Bir boyda. – Bir balaca boyu var, ev dolusu toyu var. (Tapmaca). // Bədən quruluşu, bədəndə tənasüb. O qadının heç boyu yoxdur. 2. Ümumiyyətlə, uzunluq. Gəbənin boyu …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qovuşdurmaq — 1. f. 1. Birləşdirmək, bitişdirmək. Çayın qollarını qovuşdurmaq. – Firəngistanın və ingilisin dövlətli kəsləri iki icma bina ediblər ki, <La Manşın> altında bir dəmiryol saldırıb, məzkur məmləkətləri qovuşdursunlar. «Əkinçi». Cinsi… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”